گول چشمامو نخور رنگ سبزش یه نقابه

خوشی زندگی من واقعی نیست یه سرابه

بودن و  موندن با من چیزی نیست غیر یه کابوس

واسه تو چیزی نداره غیر عمری آه و افسوس

سقف خوشبختی عمرم خیلی وقته شده آوار

نمی خوام لحظه ی رفتن قلب تو ببینه آزار

بذار حتی خاطراتم پر بگیره از خیالت

بودن و نبودن من نکنه فرقی به حالت

دیگه طاقتی نمونده واسه این دستای خستم

نمی خوام لحظه ی رفتن باشه دستت توی دستم

بذار آخرین رمق هام توی تنهایی بپوسه

بی خیال از همه دنیا لبای مرگو ببوسه

تا بعد...